Σαλάτα σελινόριζας με καπνιστό σκουμπρί

{

27.03.2014

Συνταγή TINA WEBB

Φωτογραφίες ΓΙΩΡΓΟΣ ΔΡΑΚΟΠΟΥΛΟΣ

}

Χορταστική και ιδιαίτερη σαλάτα, ό,τι πρέπει για τις πρώτες ζέστες της άνοιξης.

Υλικά

• 1 μικρή σελινόριζα (περίπου 500 γρ.)
• 2 κουτ. σούπας χυμό λεμονιού
• 4 κουτ. σούπας μαγιονέζα
• 1 κουτ. σούπας μουστάρδα (κατά προτίμηση πικάντικη)
• 1 κουτ. σούπας κάππαρη
• αλάτι, πιπέρι
• 500 γρ. ρόκα (έτοιμη καθαρισμένη, στα σούπερ μάρκετ)
• 1 - 2 φιλέτα από καπνιστό σκουμπρί σε κομμάτια

Για το σερβίρισμα 

• ψημένο ψωμί 

Μερίδες 4

Προετοιμασία 15΄

ΔιαδικασίαΞεφλουδίζουµε τη σελινόριζα, την κόβουµε σε µπαστουνάκια ή τη χοντροτρίβουµε, τη ρίχνουµε σε µπολ και την περιχύνουµε µε το χυµό λεµόνι. Προσθέτουµε τη µαγιονέζα, τη µουστάρδα και την κάππαρη, αλατοπιπερώνουµε και ανακατεύουµε καλά όλα τα υλικά. Μοιράζουµε σε 4 πιάτα τη ρόκα, το µείγµα της σελινόριζας, σκορπίζουµε τα φιλέτα από το κουµπρί και σερβίρουµε µε ψηµένο τραγανό ψωµί.

Πηγή

Μύδια στην κατσαρόλα με σπανάκι

εκτέλεση

1. Καθαρίζουμε τα κρεμμύδια και τα ψιλοκόβουμε.
2. Πλένουμε το μαϊντανό και τον άνηθο και τα ψιλοκόβουμε κι αυτά.
3. Πλένουμε και καθαρίζουμε το σπανάκι και το χοντροκόβουμε.
4. Καθαρίζουμε το σκόρδο και το ψιλοκόβουμε (σχεδόν το λιώνουμε).
5. Σε μια κατσαρόλα βάζουμε τη Χωριό μαργαρίνη με ελαιόλαδο και μόλις λιώσει βάζουμε το κρεμμύδι να σοταριστεί σε μέτρια φωτιά για 5 λεπτά περίπου.
6. Προσθέτουμε τα μύδια, τον άνηθο, το μαϊντανό και το σπανάκι ενώ παράλληλα ανακατεύουμε συνεχώς. Βράζουμε για 25 με 30 λεπτά.

Τόπος ΠροέλευσηςΧαλκιδική

Χρόνος παρασκευής35 λεπτάΧρόνος προετοιμασίας10 λεπτά

Σερβίρει6 άτομα

Βαθμός δυσκολίαςεύκολη

Βαθμολογία

0,00

• 
  
  

υλικά

½ κιλό μύδια φρέσκα
1 ½ κιλό σπανάκι
2 μέτρια κρεμμύδια
2 σκελίδες σκόρδο
½ ματσάκι μαϊντανό
½ ματσάκι άνηθο
1 ½ φλιτζάνι του τσαγιού Χωριό μαργαρίνη με ελαιόλαδο
αλάτι, πιπέρι

κατηγορίες συνταγής

Διάρκεια Μαγειρέματος:
30 – 60 λεπτά
Βαθμός δυσκολίας:
Για αρχάριους
Είδος φαγητού:
Μαγειρευτά
Τύπος γεύματος:
Ορεκτικό

Πώς να το μαγειρέψω:
Στην κατσαρόλα
Για ειδικές περιπτώσεις:
Μεγάλες παρέες
Της εποχής:
Σαρακοστή
Συστατικά:
Λαχανικά, Θαλασσινά

πηγή

ΨΑΡΕΜΑ ΜΕ ΓΡΙ-ΓΡΙ

Δημοσίευση by Takis-Viki Kritikou.

Σκορπίνα με πράσο αυγολέμονο

Η ΠΡΟΤΑΣΗ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ

{

10.03.2014

Συνταγή ΝΤΙΝΟΣ ΚΙΟΥΣΗΣ

Φωτογραφίες ΆΛΚΗΣ ΚΑΛΟΥΔΗΣ

}

Κρατήστε την απλή αλλά θεσπέσια συνταγή και αναζητήστε φρέσκες σκορπίνες. Εν ανάγκη, παραγγείλτε τις από τον ψαρομανάβη σας. 

Υλικά

• 3 σκορπίνες του 1 κιλού εκάστη, καθαρισμένες και αλατοπιπερωμένες
• 10 μέτρια πράσα καθαρισμένα και κομμένα στα 3
• 2 κλωνάρια σέλινο χοντροκομμένα (και τα κοτσάνια)
• 3 μέτρια καρότα καθαρισμένα και κομμένα στα 4
• 1 ματσάκι μαϊντανός ψιλοκομμένος (μόνο τα φύλλα)
• 6 φρέσκα κρεμμυδάκια ψιλοκομμένα
• 120 ml ελαιόλαδο

Για το αυγολέμονο

• χυμός από 1 λεμόνι
• 1 αυγό (κατά προτίμηση βιολογικό)
• αλάτι, φρεσκοτριμμένο μαύρο πιπέρι

Μερίδες 6

Προετοιμασία 30΄ Μαγείρεμα 25΄

Διαδικασία Σε μια κατσαρόλα φαρδιά και ρηχή σοτάρουμε σε χαμηλή φωτιά στο λάδι μας τα κρεμμυδάκια, τα πράσα, τα καρότα και το σέλινο για 4 - 5 λεπτά ανακατεύοντας πού και πού. Προσθέτουμε 2 ποτήρια νερό και τα ψάρια αλατοπιπερωμένα, τα σκεπάζουμε και τα αφήνουμε να σιγοβράσουν για 10 λεπτά περίπου. Γυρίζουμε τα ψάρια, προσθέτουμε αν χρειάζεται 1 φλιτζάνι τσαγιού νερό, το μισό μαϊντανό και τα αφήνουμε για άλλα 10 λεπτά. Όταν βράσει το ψάρι, το βγάζουμε με τρυπητή κουτάλα και το ξεψαχνίζουμε. Μεταφέρουμε και τα λαχανικά με μια τρυπητή κουτάλα σε μια πιατέλα και προσθέτουμε τα ψαχνά από τα ψάρια. Το ζωμό από την κατσαρόλα τον σουρώνουμε και τον διατηρούμε ζεστό.

Αυγολέμονο: Σε ένα μπολ χτυπάμε με τον αυγοδάρτη το αυγό και προσθέτουμε σιγά-σιγά το λεμόνι. Μετά, πάλι σιγά-σιγά, προσθέτουμε 2 φλιτζάνια τσαγιού από το ζωμό που κρατήσαμε. Ανακατεύουμε, ρίχνουμε στο αυγολέμονο τον υπόλοιπο μαϊντανό και περιχύνουμε το ψάρι και τα λαχανικά. Σερβίρουμε το φαγητό αμέσως.

Στο ποτήριΜια δροσερή και «λεμονάτη» Μαντινεία

Συμβουλή

• Το αυγολέμονο είναι επίτηδες αδύνατο, με ένα μόνον αυγό, για να μη σκεπάζει τη γεύση του ψαριού.

πηγή

ΑΡΤΟΣ Ο ΕΠΙΟΥΣΙΟΣ

Το ψωμί ...  Τι πρέπει να ξέρουμε ...

Πολύ δύσκολα βρίσκουμε πλέον ψωμί με "κανονικό" προζύμι. Πολλοί φούρνοι, που διαφημίζουν ότι φτιάχνουν ψωμί με προζύμι, σε τεράστιο ποσοστό χρησιμοποιούν μαγιά και μια τεχνική που προσομοιάζει με αυτή που χρησιμοποιείται στο προζύμι. Σε πολλά σπιτικά ψωμιά το προζύμι πολλές φορές ενισχύεται με λίγη μαγιά, αχρηστεύοντας με αυτό τον τρόπο τις περισσότερες ιδιότητες που δίνει το προζύμι στο ψωμί. 

Το σίγουρο βέβαια είναι ένα: με το προζύμι φτιάχνουμε με διαφορά το πιο νόστιμο, τo πιο υγιεινό και με καλύτερα οργανοληπτικά χαρακτηριστικά ψωμί, απ' ότι με οποιοδήποτε άλλο τρόπο. 
Το ερώτημα που προκύπτει είναι το εξής: Τι είναι το προζύμι, τι είναι η μαγιά και τι ιδιότητες δίνουν στο ψωμί;

Μερικά ιστορικά στοιχεία

Ο άνθρωπος στην αρχή ξεκίνησε την κατανάλωση άγριων δημητριακών που πρώτα τα έψηνε στη φωτιά. Όταν άρχισε να καλλιεργεί την γη, τα δημητριακά έγιναν η βασική τροφή, κυρίως σε μορφή χυλού. 

Η μέθοδος εξελίχθηκε στην Αίγυπτο, όπου υπάρχουν οι πρώτες αποδείξεις ότι ψήνονταν σε φούρνους ζυμάρια, τα οποία όμως δεν ήταν φουσκωμένα, όπως περίπου το σκέτο καλαμποκίσιο ψωμί που φτιάχνεται παραδοσιακά στην Ήπειρο. Η Αίγυπτος ήταν το μέρος όπου λειτούργησαν οι πρώτοι επαγγελματικοί φούρνοι ψωμιού, οι οποίοι ήταν ικανοί να παράγουν τεράστιες, για την εποχή, ποσότητες.

Η πιο κοινώς αποδεκτή θεωρία για την ανακάλυψη του προζυμιού είναι πως το ζυμάρι που έμεινε λίγες μέρες σε συνθήκες αυξημένης υγρασίας και θερμοκρασίας (δηλ. στον πάτο ενός κλειστού πιθαριού) χωρίς να το ψήσουν, διογκώθηκε και έτσι έγινε το πρώτο "φουσκωτό" ψωμί. Η παραγωγή ψωμιού εξελίχθηκε πολύ από τότε, αλλά χρειάστηκε να περάσουν αρκετές χιλιάδες χρόνια όταν ο "Louis Pasteur" στα μέσα του 19ου αιώνα κοίταξε με το μικροσκόπιο και ανακάλυψε τους μικροοργανισμούς να φουσκώνουν το ζυμάρι, που προοριζόταν για να γίνει ψωμί. 

Το προζύμι

Προζύμι, παραδοσιακά στην Ελλάδα αλλά και σε πολλές χώρες τις Ευρώπης, ήταν ένα κομμάτι άψητο ζυμάρι από το ψωμί της προηγούμενης ημέρας, το οποίο χρησιμοποιούνταν για να φουσκώσει το ψωμί της επόμενης ημέρας. Αν φτιάξουμε όμως ψωμί με μαγιά και κρατήσουμε ένα κομμάτι ζυμάρι για την επόμενη μέρα, αυτό δεν είναι πραγματικό προζύμι γιατί προέρχεται από μαγιά. Η λέξη επομένως προζύμι που χαρακτηρίζει ένα ψωμί θα πρέπει να μην έχει νοθευτεί με μαγιά. Συνεπώς θα πρέπει να είμαστε ιδιαίτερα προσεκτικοί σε περιπτώσεις που κάποιοι αρτοποιοί περιγράφουν το ψωμί ως "προζυμένιο".  

Το προζύμι είναι μια συμβιωτική καλλιέργεια μικροοργανισμών που τρέφεται (ή ζυμώνει) κυρίως με αλεύρι και νερό. Οι κυριότεροι μικροοργανισμοί που βρίσκονται σε ένα κλασσικό προζύμι για ψωμί ανήκουν στις εξής οικογένειες

• Saccharomyces
• Lactic acid bacteria
• Acetic acid bacteria

O σακχαρομύκητας ( Saccharomyces)  είναι κυρίως υπεύθυνος για την παραγωγή διοξειδίου του άνθρακα (CO₂) και αιθανόλης (αλκοόλ), του αερίου δηλ. που διογκώνει το ψωμί, και τα βακτήρια (Lactic acid bacteria - Acetic acid bacteria) είναι υπεύθυνα για την παραγωγή των αντίστοιχων οξέων, που δίνουν την χαρακτηριστική όξινη γεύση στο ψωμί. Κατά την ζύμωση, οι μικροοργανισμοί  το προζύμι δηλ. τρώνε τα συστατικά από το αλεύρι και παράγουν σαν βασικά προϊόντα της ζύμωσης CO₂ και διάφορα οξέα. 
Υπάρχουν και άλλοι μικροοργανισμοί σε μικρότερους πληθυσμούς στο προζύμι, αλλά οι κυρίαρχοι και αυτοί που μας ενδιαφέρουν λόγω προϊόντων και υποπροϊόντων της ζύμωσης τους, είναι οι παραπάνω αναφερόμενοι.

Η μαγιά

Η μαγιά είναι ένα μόνο είδος μικροοργανισμού, ένας σακχαρομύκητας. Συγκεκριμένα, η επιστημονική ονομασία του είδους της μαγιάς είναι Saccharomyces cerevisiae. Είναι ακριβώς ο ίδιος μικροοργανισμός που χρησιμοποιείται και στην παραγωγή των περισσοτέρων ειδών μπύρας. Η μαγιά που έμενε μετά την ζύμωση της μπύρας κατά το παρελθόν δινόταν σε φούρνους που ήταν κοντά στα ζυθοποιεία για να χρησιμοποιηθούν στην παραγωγή ψωμιού. Αυτός ήταν και ο κύριος λόγος που αρχικά διαδόθηκε. Η μαγιά όπως και όλοι οι σακχαρομύκητες παράγουν κυρίως CO₂ και αιθυλική αλκοόλη. 

Διαφορές

Οι βασικές διαφορές μεταξύ του προζυμιού και της μαγιάς είναι

• η μαγιά περιέχει έναν συγκεκριμένο μικροοργανισμό, ενώ το προζύμι περιέχει πολλά είδη μικροοργανισμών, μοναδικά για την περιοχή
• η μαγιά είναι εύκολη στην χρήση με πάντα προβλέψιμο αποτέλεσμα, ενώ το προζύμι χρειάζεται προετοιμασία και φροντίδα ώστε το αποτέλεσμα να είναι πάντα προβλέψιμο
• ο χρόνος που χρειάζεται το προζύμι για να ζυμώσει το ψωμί είναι συνήθως μεγαλύτερος από τον χρόνο που χρειάζεται η μαγιά
• το προζύμι δίνει ανώτερα οργανοληπτικά χαρακτηριστικά στο ψωμί από τη μαγιά, κυρίως λόγω των προϊόντων και υποπροϊόντων της ζύμωσης των βακτηρίων 
• η μαγιά δίνει πάντα ομοιόμορφο γευστικά αποτέλεσμα, ενώ το προζύμι δίνει ψωμί με διαφορετικά χαρακτηριστικά, ακόμη και ανάλογα με την περιοχή του κόσμου όπου χρησιμοποιείται
• το προζύμι αναπτύσσεται καλύτερα σε όξινα ζυμάρια, ενώ η μαγιά αναπτύσσεται σε ουδέτερα ή λίγο αλκαλικά ζυμάρια
• η διάρκεια ζωής ενός ψωμιού με προζύμι είναι πολύ μεγαλύτερη απο ένα ψωμί με μαγιά, κυρίως λόγω των οξέων τα οποία δυσκολεύουν τους ανεπιθύμητους οργανισμούς

Ψωμί και υγεία

Η ζύμωση του ζυμαριού με προζύμι του δίνει, εκτός από φανταστική γεύση και μυρωδιά, κάποιες ιδιότητες που δεν έχει το ψωμί με μαγιά. Tα έξτρα χαρακτηριστικά τα δίνουν κυρίως τα υποπροϊόντα της ζύμωσης των βακτηρίων. Υπάρχουν πολλά πλεονεκτήματα στα ψωμιά με προζύμι, θα αναφέρουμε μερικά που έχουν ενδιαφέρον και έχουν δημοσιευτεί σε επιστημονικά περιοδικά. 

Λόγω των πρωτεολυτικών ενζύμων που εκκρίνουν τα βακτήρια του προζυμιού, υδρολύεται ένα μεγάλο μέρος της γλουτένης που περιέχεται στο ψωμί, με αποτέλεσμα το ψωμί που ζυμώνεται με προζύμι να μπορεί να καταναλώνεται άφοβα από τους περισσότερους ανθρώπους με δυσανεξία στην γλουτένη (κοιλιοκάκη).

Κατά την κατανάλωση ψωμιού με προζύμι, το σάκχαρο στο αίμα ανεβαίνει πολύ πιο ομαλά και σε χαμηλότερα επίπεδα απ' ότι με το ψωμί με μαγιά, κυρίως λόγω των οξέων που παράγονται στην ζύμωση. Αυτή η επίδραση κρατάει για αρκετές ώρες μετά την κατανάλωση του ψωμιού, μικρορυθμίζοντας τα επίπεδα σακχάρου στο αίμα. Αν και το θέμα είναι πολυπαραγοντικό, ο γλυκαιμικός δείκτης των ψωμιών με προζύμι είναι σε γενικές γραμμές πολύ χαμηλότερος αντίστοιχων ψωμιών που έχουν ζυμωθεί μόνο με μαγιά. Ένας άνθρωπος με διαβήτη μπορεί πολύ πιο εύκολα να ενσωματώσει στην διατροφή του ψωμί που έχει ζυμωθεί με προζύμι. 

Η απορρόφηση απαραίτητων θρεπτικών συστατικών, όπως το ασβέστιο, ο σίδηρος, ο ψευδάργυρος και το μαγνήσιο, είναι πολύ μεγαλύτερη όταν η διατροφή περιλαμβάνει ψωμί που έχει ζυμωθεί με προζύμι, από ότι ψωμί που έχει ζυμωθεί με μαγιά. Αυτό συμβαίνει λόγω της διάσπασης του φυτικού οξέως (phytic acid) από τα ένζυμα φυτάσες (phytase) που παράγονται κατά την ζύμωση του ζυμαριού με προζύμι. Το φυτικό οξύ περιέχεται κυρίως στον φλοιό των δημητριακών, συναντάται δηλαδή σε πολύ μεγαλύτερες ποσότητες στα αλεύρια ολικής άλεσης, το οποίο μέσω της ικανότητάς του να δημιουργεί σύμπλοκα με ανόργανα στοιχεία, εμποδίζει τον ανθρώπινο οργανισμό να τα απορροφήσει. Επομένως, η βιοδιαθεσιμότητα των ανόργανων στοιχείων είναι υψηλότερη στο προζυμένιο ψωμί σε σύγκριση με το ψωμί που ζυμώνεται μόνο με μαγιά.

πηγη

Αχινομακαρονάδα

Μερίδες: 4

Χρόνος μαγειρέματος: 15 λεπτά


Συνολικός χρόνος: 15 λεπτά



Προέλευση: Ελλάδα


Πιάτο: Κυρίως


Κύριο συστατικό: Ζυμαρικά,
Θαλασσινά,
Όστρακα


Εποχή: Ανοιξιάτικες, Καλοκαιρινές






Η απόλυτη καλοκαιρινή μακαρονάδα. Εάν την βρείτε δοκιμάστε την και θα εντυπωσιαστείτε.


Συστατικά:


1 πακέτο σπαγγέτι (500 γρ.)
8 κ. σούπας εξαιρετικό παρθένο ελαιόλαδο
20 αχινοί
2 σκελίδες σκόρδο
4 κ. σούπας μαϊντανός ψιλοκομμένος
αλάτι & φρεσκοτριμμένο πιπέρι


Οδηγίες:



Ανοίξτε τους αχινούς με ένα ψαλίδι και τινάξτε τους για να φύγει η άμμος που έχουν μέσα στο κέλυφος τους. Με ένα κουταλάκι βγάλτε προσεκτικά τα αυγά τους και φυλάξτε τα στο ψυγείο.

Σε ένα τηγάνι βάλτε το λάδι να ζεσταθεί. Ρίξτε τις σκελίδες σκόρδο, αφού πρώτα τις χαράξετε και αφαιρέσετε το φύτρο τους. Γυρίστε τες για 2-3 λεπτά μέσα στο λάδι προσέχοντας να μην αλλάξουν χρώμα και μετά βγάλτε τες από το τηγάνι.

Στη συνέχεια ρίξτε τα αυγά των αχινών στο ζεστό λάδι για 1 λεπτό. Τραβήξτε το τηγάνι από τη φωτιά, ρίξτε τον ψιλοκομμένο μαϊντανό, ανακατέψτε και διατηρήστε το μείγμα χλιαρό.

Βράστε al dente σε αλατισμένο νερό το σπαγγέτι, σουρώστε το και διατηρήστε το ζεστό.

Κάντε από 2 λοφάκια σε κάθε πιάτο και περιχύστε τα με 1 κουταλιά της σούπας λάδι, αυγά αχινών και μαϊντανό. Τρίψτε άφθονο πιπέρι και σερβίρετε αμέσως.

Τι να προσέξουμε στα τρόφιμα της Σαρακοστής;

Τους ελέγχους που διενεργεί στην αγορά των τροφίμων εντατικοποιεί ο Ενιαίος Φορέας Ελέγχου Τροφίμων (ΕΦΕΤ) ενόψει της περιόδου της Σαρακοστής με κύριο γνώμονα να προστατευθεί η υγεία των καταναλωτών από κινδύνους αλλά και τα συμφέροντά τους από πρακτικές υπονόμευσης.

Κατά την περίοδο της Σαρακοστής οι παραδοσιακές διατροφικές συνήθειες οδηγούν τους καταναλωτές στην αγορά και κατανάλωση συγκεκριμένων τροφίμων. Η σωστή επιλογή τους, η μεταφορά στο σπίτι των τροφίμων που χρειάζονται ψυγείο όσο το δυνατό συντομότερα αλλά και η προσεκτική χρήση τους από τον καταναλωτή στο σπίτι (π.χ. συντήρηση στην κατάλληλη θερμοκρασία, σχολαστικό μαγείρεμα) είναι απαραίτητα όχι μόνο για τη διατήρηση των πλεονεκτημάτων της ελληνικής διατροφής αλλά και για την αποφυγή αρνητικών επιπτώσεων στην υγεία.

Για τους λόγους αυτούς ο ΕΦΕΤ υπενθυμίζει στους καταναλωτές ορισμένες χρήσιμες πληροφορίες κριτηρίων καταλληλότητας και ασφάλειας για την επιλογή τροφίμων που καταναλώνονται την περίοδο αυτή:

* Κεφαλόποδα (π.χ. χταπόδια, καλαμάρια, σουπιές, θράψαλα). Ο καταναλωτής τα βρίσκει στην αγορά ως νωπά, κατεψυγμένα, ή αποψυγμένα.

Για τα νωπά ο καταναλωτές πρέπει να προσέχει:

•     Την οσμή η οποία πρέπει να είναι η οσμή της θάλασσας και όχι δυσάρεστη ή οσμή αμμωνίας ή οποιαδήποτε άλλη οσμή, ξένη προς το προϊόν.

•     Την επιφάνεια του σώματος να είναι υγρή και γυαλιστερή.

•     Τα πλοκάμια και οι βεντούζες να αντέχουν σε ελαφρύ τράβηγμα και να μην αποκολλώνται εύκολα.

•     Τη σάρκα να είναι συμπαγής, ελαστική και γυαλιστερή.

•     Τα μάτια να είναι γυαλιστερά, ζωηρά χωρίς κηλίδες.

Τα κατεψυγμένα πωλούνται συσκευασμένα χωρίς παραμορφώσεις του περιεχομένου και συνήθως με στρώμα πάγου επάνω τους (επίπαγος). Όταν γίνεται η απόψυξη το περιεχόμενο πρέπει να φέρει το χρώμα και την οσμή των νωπών.

Τα αποψυγμένα αλιεύματα που διατίθενται στην αγορά μπορούν να παράγονται μόνο εντός εγκεκριμένων εγκαταστάσεων, δηλαδή απαγορεύεται η απόψυξη των αλιευμάτων στο λιανεμπόριο και κατά την πώλησή τους πρέπει υποχρεωτικά να φέρουν εμφανώς την ένδειξη της αποψυγμένης κατάστασής τους τόσο στην ενδεικτική πινακίδα πώλησης, όσο και στις ενδείξεις επί της συσκευασίας τους, ώστε να ενημερώνεται ο καταναλωτής.

* Δίθυρα Οστρακοειδή (π.χ. μύδια, κυδώνια, γυαλιστερές, στρείδια, αχιβάδες, χτένια)

Εφόσον πωλούνται με κέλυφος θα πρέπει να είναι ζωντανά και αυτό φαίνεται από:

•   Τα κελύφη τα οποία πρέπει να είναι κλειστά και να ανοίγουν πολύ δύσκολα ή αν είναι μερικώς ανοιχτά με την ελάχιστη πίεση πάνω στο κέλυφός τους να κλείνουν μόνα τους ερμητικά.

•   Το περιεχόμενο που πρέπει να είναι υγρό, καθαρό και άοσμο.

•   Τη σάρκα που πρέπει να είναι υγρή, γερά προσκολλημένη στο κέλυφος (με τσίμπημα καρφίτσας ή με λίγες σταγόνες λεμονιού να προκαλείται συστολή του σώματος).

Όσον αφορά τα αποφλοιωμένα μύδια που πωλούνται πάνω σε πάγο, θα πρέπει η σάρκα τους να είναι γυαλιστερή, συνεκτική και να έχει μυρωδιά θάλασσας.

Τα μύδια πωλούνται επίσης και κατεψυγμένα με ένα κέλυφος ή χωρίς κελύφη. Τα αποκελυφωμένα συσκευάζονται μέσα σε πλαστικές σακούλες, με μία ποσότητα πόσιμου νερού. Επάνω στη συσκευασία πρέπει να υπάρχει υγειονομικό σήμα με τη σφραγίδα της εγκατάστασης.

* Μαλακόστρακα (π.χ. γαρίδες, καραβίδες, αστακοί, καβούρια). Ο καταναλωτής τα βρίσκει στην αγορά ως νωπά, κατεψυγμένα ή αποψυγμένα.

Για τα νωπά πρέπει:

•     Η οσμή να είναι ευχάριστη (σαν την οσμή της θάλασσας).

•     Τα πόδια τους να είναι στερεά κολλημένα στο σώμα και σκληρά.

•     Η μεμβράνη του θώρακα να είναι τεντωμένη, ανθεκτική και διαφανής.

•     Το κεφάλι και ο θώρακας να είναι ανοιχτόχρωμα, όχι μελανού χρώματος και να μην έχουν μαύρες κηλίδες.

•     Να έχουν αντανακλαστικές κινήσεις στα μάτια, στις κεραίες και στα πόδια όταν είναι ζωντανά.

Σημειώνεται ότι οι φρέσκες γαρίδες γλιστρούν εύκολα από το χέρι και δεν παρουσιάζουν δυσάρεστη οσμή ενώ οι αχινοί πρέπει κατά την αγορά τους να είναι ζωντανοί, γεγονός που φαίνεται από την κίνηση των αγκαθιών τους.






















Σε περίπτωση που επιλέξουν κονσέρβες ιχθυηρών που διατηρούνται στο ψυγείο ή εκτός ψυγείου, οι καταναλωτές θα πρέπει να προσέχουν να μην είναι διογκωμένες, να μην παρουσιάζουν εξωτερική σκουριά, να μην υπάρχει διαρροή του υγρού περιεχομένου. Επίσης, οι καταναλωτές θα πρέπει να διαβάζουν προσεκτικά τις ενδείξεις στη συσκευασία, ιδιαίτερα την ημερομηνία λήξης και να παρατηρούν εάν υπάρχει η επωνυμία του παρασκευαστή και ο κωδικός αριθμός ΕΕ της επιχείρησης.

Ιδιαίτερη προσοχή θα πρέπει, επίσης, να δίνεται στο κανονικό χρώμα του περιεχομένου της τυποποιημένης συσκευασίας ή της κονσέρβας και μετά το άνοιγμα στο κανονικό χρώμα των εσωτερικών τοιχωμάτων της κονσέρβας και στη μυρωδιά του περιεχομένου.

Σε ότι αφορά στα υπόλοιπα σαρακοστιανά εδέσματα, ο ταραμάς πρέπει να έχει χρώμα ομοιόμορφο, σύσταση μαλθακή και όχι πικρή ή όξινη γεύση. Πιθανή αλλοίωση στον ταραμά διαπιστώνεται από την εμφάνιση μούχλας, την ξηρότητα ή την τάγγιση. Το τουρσί θα πρέπει να καταναλώνεται με φειδώ από άτομα με ευαισθησία στο στομάχι. Τέλος, ιδιαίτερη προσοχή πρέπει να επιδεικνύουν οι καταναλωτές που πάσχουν από αλλεργίες στην επισήμανση του χαλβά, προκειμένου να μην καταναλώσουν χαλβά που περιέχει αλλεργιογόνα συστατικά.

Πηγή: ΕΦΕΤ

Ελάχιστα επιτρεπόμενα μεγέθη ψαριών

Τα μεγέθη των ψαριών που επιτρέπεται να αλιευτούν, τόσο από τους φίλους του ψαρέματος επιφανείας, όσο και από ψαροντουφεκάδες (αλλά και από τους επαγγελματίες), έχουν καθοριστεί κυρίως από τον Kανονισμό (ΕΚ) 1967/2006, αλλά και τον προγενέστερο 1626/94, που μαζί με κάποιες αγορανομικές διατάξεις θέτουν στην ουσία το πλαίσιο μιας αξιοπρεπούς ψαριάς. Σε γενικές γραμμές, χωρίς ανάγκη…. μεζούρας αλλά με βασικό κριτήριο το «μέγεθος που μπορεί να φτάσει ένα ψάρι μεγαλώνοντας», οι ερασιτέχνες ψαράδες μπορούν να είναι πάντα νόμιμοι. Όσο για τους ψαράδες επιφανείας, που δεν μπορούν εκ των προτέρων να αντιληφθούν το... πιθανό μέγεθος του ψαριού που θα τσιμπήσει στο αγκίστρι τους (και μερικοί από αυτούς ίσως θεωρούν τα μεγέθη αυτά αυστηρά), ας δώσουν προσοχή στο ξαγκίστρωμα των ψαριών που θα πρέπει να ελευθερώσουν στη συνέχεια. Aξίζει τον κόπο...

Βλάχος (Polyprion americanus) 45 cm
Γαύρος (Engraulis encrasicolus) 9 cm
Γλώσσα (Solea vulgaris) 20 cm
Γόπα (Boobs boobs) 10 cm
Κέφαλος (Mugil spp.) 16 cm
Κολιός (Scomber spp.) 18 cm
Κοράσσιος ή πεταλούδα (Carassius Carassius) 15 cm
Κορεγόνοι (Coregonus spp.) 20 cm
Κουτσομούρα (Mullus Barbatus) 11 cm
Κυπρίνος ή γριβάδι (Cyprinus spp.) 30 cm
Λαβράκι (Dicentrarchus labrax) 25 cm
Λίτσα (Lichia amia) 14 cm
Λυθρίνι (Pagellus erythrinus) 15 cm
Μουρµούρα (Lithognathus mormyrus) 20 cm
Μουσµούλι (Pagellus acarne) 17 cm
Μπακαλιάρος (Merluccius merluccius) 20 cm
Μπαλάς ή κεφαλάς (Pagellus bogaraveo) 33 cm
Μπαρµπούνι (Mullus spp.) 11 cm
Πέρκα (Perca fluviatilis) 18 cm
Πέστροφα (Oncorhynchus mykiss) 20 cm
Ροφός (Epinephelus marginatus) 45 cm
Σαργός κοινός (Diplodus sargus) 23 cm
Σαργός Καραγκιόζης (Diplodus vulgaris) 18 cm
Σαργός Ούγαινα ή μυτάκι (Diplodus puntazzo) 18 cm
Σαρδέλα (Sardina pilchardus) 11 cm
Σαυρίδι (Trachurus spp.) 15 cm
Σκουμπρί (Scomber scombrus) 18 cm
Σπάρος (Diplodus annularis) 12 cm
Σφυρίδα (Epinephelus spp.) 45 cm
Τίγκα ή γλήνι (Tinca tinca) 15 cm
Τόνος Ερυθρός - κοινός (Thunnus thynnus) 115 cm (ή 30 Kg)
Τσιπούρα (Sparus aurata) 20 cm
Φαγκρί (Pagrus pagrus) 18 cm
Φρίσσα (Sardinella aurita) 10 cm
Χέλι (Anguilla anguilla) 30 cm
Χταπόδι (Octapus vulgaris) 500 gr

Η Εποχικότητα των Ψαριών

Ιανουάριος

Λαυράκι, γόπες, τσιπούρες, σαργοί, κουτσομούρες, μπαρμπούνια, σφυρίδα, βραστόψαρα, γλώσσα, λυθρίνια, ροφός, σκορπίνα, συναγρίδα, μαρίδα, χειλού, καλαμάρια, χταπόδι, στρείδια, μύδια.

Φεβρουάριος

τσιπούρες, σαργοί, κουτσομούρες, μπαρμπούνια, λούτσος, βραστόψαρα, γλώσσα, γόπα, λυθρίνια, παλαμίδα, σαφρίδια, σκορπίνες, σπήρα, συναγρίδα, σφυρίδα, μαρίδα, χειλού χταπόδι, γαρίδες, καραβίδες, καλαμάρια, μύδια, στρείδια.



Μάρτιος

Συναγρίδες, σφυρίδες, γαύρος, λυθρίνια, τσιπούρες, σαργοί, χταπόδια, κουτσομούρες, μπαρμπούνια, παλαμίδα, σπάρος, μαίνουλα, στήρα, ροφός, χέλι.



Απρίλιος

τσιπούρες, σαργοί, μπαρμπούνια, μουρμούρα, αθερίνα, γαλέος, γαύρος, ζαργάνα, κουτσομούρες, λούτσος, λυθρίνια, παλαμίδα, σαρδέλα, σαφρίδια, σκορπίνες, σκουμπρί, συναγρίδα, σφυρίδα, τόνος, φαγκρί, σπάρος, μαίνουλα, στήρα, ροφός, χέλι, χταπόδι, γαρίδες, καραβίδες, καλαμάρια, μύδια, στρείδια, αστακός.



Μάιος

τσιπούρες, σαργοί, χταπόδια, κουτσομούρες, μπαρμπούνια, σκαθάρι, αστακός, αθερίνα, γαλέος, γαρίδες, γαύρος, γόπες, ζαργάνα, καλαμάρια, κολιός, κουτσομούρες, λυθρίνια, μαγιάτικο, μελανούρια, μπαρμπούνια, μύδια, ξιφίας, σαρδέλα, σαφρίδια, σκουμπρί, συναγρίδα, σφυρίδα, τόνος, φαγκρί, παλαμίδα, σπάρος, μαίνουλα, ροφός, χέλι.



Ιούνιος

σαρδέλες, κολιούς, σκουμπριά, πελαγίσιος μπακαλιάρος, σαφρίδια, αστακός, γαρίδες, γαύρος, γόπες, μελανούρια, μπαρμπούνια, μύδια, ξιφίας, ροφός, σκουμπρί, τόνος, σουπιές, φαγκρί, σάλπα, συναγρίδα.



Ιούλιος

σαρδέλες, γάβρους, κολιούς, σκουμπριά, πελαγίσιος μπακαλιάρο, γαύρος, αστακός, γαρίδες, γόπα, μαγιάτικο, μελανούρι, μύδια, ξιφίας, σαρδέλες, σαφρίδι, σκουμπρί, σουπιά, τόνος, ροφός, σάλπα, συναγρίδα.



Αύγουστος

σαρδέλες, γάβρους, κολιούς, σκουμπριά, πελαγίσιος μπακαλιάρος, σαρδέλα, γαρίδες, αστακός, γόπα, μαγιάτικο, μελανούρι, κολιός, ξιφίας, σαφρίδι, τόνος, λούτσος, σάλπα, συναγρίδα.



Σεπτέμβριος

πελαγίσιος μπακαλιάρος, μπαλάδες, γαύρος, μαγιάτικο, γόπα, μελανούρι, κολιός, λυθρίνι, σκουμπρί, ξιφίας, σαρδέλα, σαφρίδι, παλαμίδα, κοκάλια, συναγρίδα.



Οκτώβριος

τσιπούρες, σαργοί, χταπόδια, κουτσομούρες, μπαρμπούνια, παλαμίδα, κοκάλια, συναγρίδα.



Νοέμβριος

τσιπούρες, σαργοί, χταπόδια, κουτσομούρες, μπαρμπούνια, τόνος, παλαμίδα, κοκάλια, συναγρίδα.



Δεκέμβριος

γόπες, τσιπούρες, σαργοί, χταπόδια, κουτσομούρες, μπαρμπούνια, βραστόψαρα, γλώσσες, καλαμάρια, κουτσομούρες, λυθρίνια, μπαρμπούνια, σαφρίδια, στρείδια, συναγρίδα, σφυρίδα, χταπόδι, μαρίδα, χειλού.

Το Ούζο

Τ

ο Ούζο είναι αλκοολούχο ποτό Ελληνικής παρασκευής και ανήκει στην

κατηγορία τον λικέρ. Συνήθως είναι αρωματισμένο με γλυκάνισο ,

ευρέως γνωστό στην Ελλάδα ως το εθνικό ποτό.

                 

       Η ιστορία του ούζου δεν είναι απόλυτα ξεκάθαρη , αλλά πολλοί ισχυρίζονται

ότι υπήρχε στην αρχαιότητα με την σημερινή του μορφή ή άλλη. Η παραγωγή του

στην Ελλάδα ξεκίνησε στα μέσα του 19 ου αι. και εντάθηκε μετά την ανεξαρτητο-

ποίησή της. Η αφθονία ποιοτικών , τοπικών πρώτων υλών , όπως η μεγάλη ποικιλία

αμπελιών , τα αρωματικά φυτά ( γλυκάνισο , μάραθο, μαστίχα, κ.α.) και το νερό ,

συντέλεσαν στην αναζήτηση και δημιουργία ενός ποιοτικού προϊόντος . Ως σημείο

παραγωγής αναφέρονται ο Τύρναβος και η Καλαμάτα, Κατά τα τέλη του 19^ου αι.

η παραγωγή του ούζου γνώρισε μεγάλη άνθιση στο Πλωμάρι της Λέσβου.

      Η διαδικασία απόσταξης του ούζου δεν έχει αλλάξει σημαντικά ανά τα χρόνια.

Στο παρελθόν το ούζο παρασκευαζόταν στο αποστακτήριο , με διπλή απόσταξη

Αποστάγματος σταφυλιών, που είχαν υποστεί ζύμωση. Στο απόσταγμα γινόταν

προσθήκη διάφορων αρωματικών υλών, με πιο διαδεδομένο το γλυκάνισο.

Ο καρπός του γλυκάνισου ξεχωριζόταν από τα κοτσάνια με τον παραδοσιακό

τρόπο, το λεγόμενο «δριμώνιασμα». Το 1932 οι παραγωγοί ούζου ανέπτυξαν τη

μέθοδο της απόσταξης σε χάλκινα αποστακτήρια, που εώς σήμερα θεωρείται η

πιο σωστή μέθοδος παραγωγής ούζου. Εκτός από την παραγωγή από πολτοποιη-

μένα σταφύλια,, το ούζο σήμερα παρασκευάζεται και από την απλή ανάμειξη

καθαρής αλκοόλης , ανηθόλης και νερού και μιας μικρής ποσότητας αιθέριων ελαίων.

Συνήθως, η αλκοόλη που περιέχει είναι 40% - 50% και η ανηθόλη εώς 0,15%. Το

Θόλωμα που παρατηρείται με την προσθήκη νερού στο ούζο οφείλετε στην αποβολή

της ανηθόλης.

Σύμφωνα με τον κανονισμό της ΕΟΚ (1567/1989) ένα προϊόν ονομάζεται «ούζο» όταν

αποτελείτε από τουλάχιστον 20% απόσταγμα και το υπόλοιπο αρωματισμένη αλκοόλη.

Το 1989 το προϊόν με την ονομασία «ούζο» κατοχυρώθηκε ως Ελληνικό και αναγνωρίστηκε

το αποκλειστικό δικαίωμα παραγωγής του στην Ελλάδα.

      Στην σύγχρονη πλέον Ελλάδα τα παραδοσιακά ουζερί υπάρχουν σε κάθε πόλη και χωριό. Το ούζο σερβίρεται συνήθως σε καραφάκια ( μικρά γυάλινα δοχεία ) και πίνεται

ΑΡΓΑ, σκέτο, με νερό ή και παγάκια. Συνοδεύεται πάντα από τους παραδοσιακούς ουζομεζέδες ,  δλδ ποικιλίες ψαριών      ( ΚΑΠΝΙΣΤΑ , ΑΛΙΠΑΣΤΑ, ΜΑΡΙΝΑΡΙΣΜΕΝΑ ) ,

οστρακοειδή, τα φρέσκα χόρτα και λαχανικά ( και τουρσί ), οι πίτες, τα τοπικά τυριά, ζυμωτό ψωμί ή τα παξιμαδάκια.

Σε συνδυασμό με την καλή παρέα και πολύ μεράκι ,

οι Έλληνες απολαμβάνουν το ουζάκι για ώρες.

πηγή: ouzo & mezes

( Παναγιώτη Αλεξόπουλου – Αναστασία Ζαρμπώνη )